Ik ben geen open bed

by

Ik zit met een writersblock, denk ik, of misschien beter met een bloggersblock. Sinds begin deze week krijg ik letter noch pixel op mijn blog. Het lukt me gewoonweg niet meer en ik ken de oorzaak … het stokje. Het stokje, qué? Wel iemand begint over een item te bloggen en geeft het stokje dan door aan drie andere bloggers die op hun beurt verder over dit item bloggen. Op die manier bouw je een piramide op en voor je het weet is heel de blogosfeer over het zelfde item aan het bloggen, allé als iedereen meedoet natuurlijk. En daar zit het hem nu juist, ik zit met het stokje aan mijn been. Je kan weigeren maar ik ben zo stom geweest het stokje te aanvaarden en ik ben een man van mijn woord of probeer dat toch te zijn.

Iedereen maakt het wel eens mee, je doet iets waar je nog geen seconde later al ongelooflijk veel spijt van hebt zoals nu met dit stokje. Sinds maandag slaap ik slecht, lig ik te woelen en te zweten in mijn bed ,staar ik heel de dag wezenloos voor me uit en vraagt iedereen die me een beetje kent wat er met mij aan de hand is. Wel, ik ben vruchteloos op zoek naar het recept om de klok terug te draaien om mijn vergissing recht te zetten die ik in vlaag van onbezonnenheid beging. Ik heb er heel mijn hebben en houden voor over. Ik zou zelfs aan ’t KINT of een ander malafide goed doel doneren of de eicellen van vrouw en dochters aan koningin Fabiola offreren of mijn eigenste witte kwakje voor Nicole en Hugo in een potje lozen of zelfs met mijn schoonmoeder onder één dak gaan wonen en daar bovenop haar mijn stamcellen aanbieden om ze nog 6 maanden extra lang in leven te houden. Ik heb er dus onmetelijk veel voor over.

Eerst moet ik iets bekennen. Sinds ik Georgina leerde kennen, heb ik geen dag nagelaten deze alleenstaande moeder en poetsvrouw met een passie voor schoonmaken, computers en het web een bezoekje te brengen. Pas op, ik gedraag me, ik bestook haar niet met onwelvoeglijke comments, stuur haar geen oneerbare mailtjes en denk net niet bij iedere poetsvrouw die mijn pad kruist automatisch aan Georgina. Maar na mijn laatste bezoekje aan Georgina, besef ik wat Eva gevoeld moet hebben toen ze in die verboden vrucht haar tanden had gezet. Ze moet volgens mij ook vruchteloos op zoek zijn geweest naar het recept om de klok terug te draaien en het is haar driewerf helaas ook niet gelukt, net zoals het mij niet zal lukken.

Ter zake nu. Ik moet door dat vreselijke stokje hier nu bloggen over mijn bed en intussen zoveel mogelijk bedgeheimen verklappen. Georgina had er zich proper van afgemaakt met een foto van één of ander Pierrot en daaronder wat blablabla waarin je vooral te weten komt met wie ze het bed niet deelt en wat ze niet doet in haar bed en voor de rest vooral mist spuit. Op het einde van haar post geeft ze het stokje door en kiest drie nieuwe slachtoffers uit voor het stokje waarvan ze denkt dat ze het nog minder graag hebben dan zichzelf.

Maar ik heb niet als John Lennon de behoefte om een open bed dag te organiseren met in elke hoek van mijn kamer een fotograaf en een cameraman. Helaas, ik heb het stokje aanvaard en ik wil een man van mijn woord zijn. Hier komt mijn confidentie: het stokje ligt op mijn nachttafeltje naast mijn bed en, Georgina en toevallige passant, daarmee zal je het moeten doen. Mijn bed is voor de komma en ik post alleen over wat na de komma komt.

Nu moet ik natuurlijk nog het stokje doorgeven wil ik niet alle stokjesmensen over mij heen krijgen. Ook dit valt me zwaar want ik wil de beker tot de bodem leeg drinken. Ik wil wel niet de fout maken die Georgina maakte door het stokje ook aan vrouwen door te geven. Alleen onze Belgische dames 4×100 meter zijn in staat het stokje vakkundig aan te nemen en door te geven, zo blijkt toch. Noch Smetty noch Chelone namen het stokje aan dat Georgina hen doorgaf. Daarom kies ik voor 3 mannen, luc vandromme, donebysimon en mister on-point. Ik ben benieuwd hoe het met hun bedschroom zit? Het stokje ligt klaar, je weet het nu te vinden. Ik vraag me af hoe lang het daar zal blijven liggen.

7 Reacties to “Ik ben geen open bed”

  1. Simon Says:

    Echt, merci hoor..

  2. alex Says:

    Hahaha, inderdaad, straf wel bedankt!
    Ding is, ik ben gestopt met slapen, m’n bed heb ik bij ’t groot huisvuil gezet, meer plaats nu🙂

  3. zeezicht Says:

    Wel, je hebt geen bedgeheimen verklapt, maar toch over ‘het stokje’ geschreven. Was dat niet de bedoeling?

  4. georgina75 Says:

    😉

  5. kettingmails « na de komma Says:

    […] een kettingmail- of stokjesontvanger. De laatste tijd ben ik meer en meer slachtoffer van dit soort ongewenste mail. Vorige week nog kreeg ik het vriendelijke doch dwingende verzoek mee te stappen in een […]

  6. tante tine Says:

    filipke toch, zo ken ik je niet. Ik val haast van mijn stokje als ik dit lees. Zussss:)

  7. Bedrieg de boerin « na de komma Says:

    […] aan deze blog herinneren zich nog wel de ongewenste uitnodigingen via stokjes en kettingmails die me te beurt vielen. Ik heb toen mijn plicht gedaan maar, zoveel is duidelijk, […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: