De druk om naast dit dagelijkse aardse bestaan ook een virtueel equivalent te beginnen is groot. Er gaat geen dag voorbij zonder dat iemand naar mijn Facebook of MySpace vraagt en sinds kort word ik nog bestookt met iCampus invitaties. Ik beken, ik ben ooit met een Facebook en MySpace begonnen maar het is bij een schuchtere poging gebleven, ik heb al meer dan mijn handen vol hiermee en liever 1 ding goed dan 2 half.
Vorige week had ik na lange tijd nog eens de immer sympathieke N uit Mechelen aan de lijn. N is het type dat zelden of nooit replyt op een mail maar gewoon ouderwets de telefoon neemt als er een antwoord verwacht wordt. Dan hang je een halfuur te kletsen aan de telefoon en net voor je wil inhaken kom je terzake. Workshops timemanagement hebben geen vat op haar en gelukkig maar. Je kunt al raden dat N geen digitaal alter ego op Facebook, MySpace of wat dan ook heeft. En zoals steeds heeft ze ook hiervoor doorslaggevende argumenten: ik mis mijn vrienden van vroeger niet. Als ik vrienden uit het oog verlies, dan zal dat wel zo zijn reden hebben. Wat kun je daar tegen inbrengen?
