Kat op de ladder

Congé payé

Sinds gisteren ligt de riem eraf. Twee dagen later dan gepland en had ik gewild, dan was ik nog bezig. Maar het werk zal niet weglopen, integendeel, heel het boeltje doorgeschoven naar Tom die mijn laatste klus mag afwerken. Binnenkort gaat de nieuwe Trendwolves site dus on line. Het zoveelste bewijs dat niemand onmisbaar en onvervangbaar is, integendeel hij zal dat veel beter en doen.
Vakantie goed ingezet in de tuin achter de grasmaaier en op de ladder.

’s Avonds al eerste BBQ om vaders 80ste verjaardag te vieren in Simon zijn tijdelijk Lancelotoptrekje in de kantoren van Bekaert.

De eerste marsmellows werden er al geroosterd boven het vuur. De kop is eraf.

Fietsstalling na oranjegekte

Wie dacht vanaf 31 juli een desolate fietsstalling te vinden voor het Sint-Pietersstation, had het flink mis. De oranje zadelovertrekjes die fietsers moesten verwittigen dat de fietsstalling straks ontruimd wordt, heeft duidelijk zijn doel gemist. De zadelhoesjes waren verdwenen op enkele oranje merels na, de fietsen waren daarentegen nog massaal op post. De fietsen worden straks weggehaald staat op de groene stickers te lezen die nu op al deze fietsen plakt. Waar je vanaf morgen met je fiets naar toe kan? Goede vraag is meestal het antwoord als er geen pasklaar antwoord voor handen is.

Fietsstalling kleurt oranje

Wie gisteravond zijn fiets aan het Sint-Pietersstation wou stallen of wou vertrekken kon er niet naast kijken, alle zadels kleurden oranje. Een fantastisch beeld. Precies of ik met de teletijdsmachine van professor Barabas naar vorige week ergens in Nederland was gecatapulteerd. Intussen droogt men daar nog steeds zijn tranen nadat ze door het Rode Leger van oranjesoldaat Guus Hidding vernederd werden. Intussen mag ook Guus en zijn Rode Leger zijn matten oprollen want de Spanjaarden deden op hun beurt met Rusland precies hetzelfde van wat zij eerder deze week Nederland aandeden. Waren die Nederlanders dan toch zo sterk zoals die zelf verklaarde analisten in koor lieten blijken of hadden de Hollanders gewoon drie keer heel veel geluk in plaats van 1keer brute pech? Soit, met Rusland verdwijnt ook het Belgisch scheidsrechtersteam, de enige manier waarop de Belgen nog aanwezig waren op het EK. Tot daar het hoofdstuk voetbal.

Al die fietsers die vanaf nu met een oranje zadel onder hun kont rondrijden ,weten nu dat ze vanaf 30 juni daar beter hun fiets niet meer kunnen stallen. Waar je je fiets dan wel kwijt kan, daar heb je het raden naar. Vanaf volgende week vind je dus overal in het rond fietsen met van die oranje zadelovertrekjes vastgemaakt aan palen, bomen, afsluitingen, hekkens, …

Stel nu dat je volgende week nog met dit oranje overtrekje op je zadel wil rondrijden dan heb je een probleem. Je kan nergens nog je fiets kwijt zonder het risico dat hij wordt weggehaald. Niet erg verstandig om zo’n eenmalige boodschap op die manier te communiceren aan de fietsers. Zeker niet goedkoop en vanaf volgende week waardeloos. Niet erg duurzaam om op die manier met fietsers te communiceren.

Volgende week veilig sporen

Volgende week rijdt de trein volgens het boekje. Dit betekent onder meer dat het treinpersoneel dat van perron moet veranderen volgende week geen onnodige risico’s meer zal nemen door als een blinde gek van de trein te springen om een spurtje te trekken naar een ander perron waar een andere trein ongeduldig staat te wachten om te vertrekken. Het boekje wil dus dat ze dit rustig doen teneinde zichzelf en de reizigers niet in gevaar te brengen. Het treinpersoneel wordt dus dagelijks opgejaagd en OVS, de onafhankelijke spoorbond die de actie organiseert, wil hier paal en perk aan stellen, in het kader van onze veiligheid. Dat ik ooit deze vakbond heb geminacht, uitgespuwd, verwenst en vervloekt. Wie kan er nu tegen zijn dat een spoorbond opkomt voor onze veiligheid en die van het personeel? Ik mag er niet aan denken dat ik al jaren ten minste 2/dag op een trein zit waar men het niet zo nauw neemt met de veiligheidsvoorschriften. Dat ik het er tot nu toe heelhuids van heb afgebracht, mag een wonder heten. De reiziger zal daar niet veel hinder van ondervinden, zo meldt het OVS nog, hoogstens wat vertragingen van 10 à 15 minuten. Vanaf nu stap ik nooit nog op een trein die op tijd vertrekt.

Helmet dress

Bij deze een tip van de immer sympathieke S uit St-Katelijne-Waver die hiermee solliciteerde naar een extra vermelding op deze blog waar ik graag op inga.
Na de bike cap is er nu ook de helmet dress waarmee je je fietshelm kan stylen tot een trendy accessoire waarmee je zonder probleem over de avenue matuvues kan flaneren. Weeral een nieuwe toepassing voor de waterpolobadmuts. Dresz to impresz, vanaf nu ook op je fiets. Het helmovertrekje kan je on line bestellen bij helmetdress in Nederland. (19,95 euro, incl. verzending).

Houten fietsen

In Afrika zijn me vooral de transportfietsen opgevallen, onderstaande varianten zijn we niet tegengekomen. Er zitten nochtans pareltjes tussen: [via Make]

Wooden Bikes

Nooit dezelfde stap

Nooit dezelfde stap. Tot gisterenmiddag had ik hier nooit eerder bij stil gestaan en zoals je op de foto merkt, was ik niet de enige. Aan de zijkant registreerden 2 studenten met videocamera hoe mensen daarop reageerden. Stapten ze er losweg over, liepen ze er beleefd rond of bleven ze net als ik voor het obstakel staan kijken, niet goed begrijpend wat de bedoeling hiervan kon zijn?

ik heb een superpapa

DSC00828

Originally uploaded by nadekomma

Superdag voor papa’s. Onze Vic kreeg van de immer sympathieke S vorige week een T-shirt met daarop ‘Ik heb een superpapa‘, om mij daar met vaderdag mee te verrassen. Hij had dan ook het T-shirt zo goed verstopt dat hij het nergens meer kon vinden. Nog een geluk dat ik min of meer op de hoogte was van het complot, zodat ik wat kon helpen zoeken.

Vaderdag betekent hier dat ik eens kan koken zonder me veel aan te trekken van mijn kieskeurige gezinsgenoten. Het werden asperges met eierstruif en gehakte peterselie en een nieuw patatje en stukje gepikeerd varkensvlees. Bedoeling was een lamskroontje maar dat hadden ze niet meer.

Verder werd ik nog verrast met ‘De vanger in het graan’ en ‘9 verhalen’ van J.D. Salinger. Wat een met opzet rondslingerende recensie kan doen…

Verloren map

‘De trein heeft vertraging, mama neemt haar gsm niet op, ik kom te laat voor mijn examen piano en ….. heb mijn tekenmap laten liggen op perron 9 met daarin mijn eindwerk en dat van mijn goeie vriendin Elis.’ Normaal gezien kom je na zoveel onheil zwetend wakker maar deze keer was het geen kwaaie droom maar een paniektelefoon van ons Fieje, onderweg naar huis met de trein.
Zoiets roept om actie. In volgorde: vloeken op de NMBS en Fieje, pianojuf tevergeefs bellen net als mijn madam. Vic vertelt me aan de telefoon dat haar gsm thuis ligt en ze aan het station staat te wachten op Fieje. Op hoop van zegen een sms naar pianojuf sturen en snel snel nog iets afronden op bureau. Met de fiets richting Sint-Pietersstation. Op perron 9 geen map vinden maar madam van het perroncafé weet te vertellen dat iemand van het station ze meegenomen heeft. Ze terug vinden bij de verloren voorwerpen waar ze nog niet de officiële status van verloren voorwerp heeft verkregen. Ik kan ze dus eigenlijk niet terugkrijgen maar verloren-voorwerp-man heeft ook een hekel aan de administratie en geeft me de map onder tafel mee. Niet alleen treinen rijden met vertraging, denk ik maar houd dit voor mezelf. Dit bespaart me 2,80 euro en een pak van mijn tijd. Op de trein krijg ik een sms dat het piano-examen goed is gelopen. (moment om te stoefen met de dochter: 87%). Bij het uitstappen net de map niet laten liggen omdat een attente treingezel me erop wijst. Een DNA-onderzoek zal nooit nodig zijn om onze verwantschap te bewijzen…